http://www.kat-tunthailand.com
สร้างเว็บไซต์Engine by iGetWeb.com

 Home

 News

 Biography

Discography

 Filmography

 Lyrics & J-webs

 Mykat-tun.com

 Links

สถิติ

เปิดเว็บ13/02/2008
อัพเดท02/09/2018
ผู้เข้าชม2,588,419
เปิดเพจ4,096,904

บริการ

Home
News
Article
Webboard

ปฎิทิน

« January 2019»
SMTWTFS
  12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031  

โปรไฟล์

ผลงานแสดง

Youkai Ningen Bem The Movie (2012)

NO WORDS,NO TIME~Sora ni Ochi ta Namida~ (2013)

Second Love (2015)

Machigawarechatta Otoko (2013)

Henshin Interviewer no Yuutsu (2013)

First Class (2014)

Tokyo Bandwagon (2013)

Ooku~Tanjou~[Arikoto-Iemitsu] (2012)

Boys On The Run (2012)

Kyou wa Kaisha Yasumimasu (2014)

Vancouver no Asahi (2014)

Ooku~Eien~[Emonnosuke-Tsunayoshi] (2012)

Joker Game (2015)

Omoni Naitemasu (2012)

Ore Ore (It's Me, It's Me) (2013)

Ai wa KAT-TUN (2012)

คู่ซ่า...ทนายแสบ (Legal High) (2012)

Bem อสูรน้อยหัวใจหล่อมั่ก (Youkai Ningen Bem) (2011)

Hissatsu Shigotonin (2009, 2010, 2012)

ชีวิตพลิกล็อกของคุณนายฮายามิ (Hayami-san to Yobareru Hi) (2012)

Dachitabi~Daiisshou Dal Segno na Camp (2011)

RUNAWAY~Aisuru Kimi no Tame ni (2011)

Last Money~Ai no Nedan (2011)

หมาน้อยสื่อสายใยรัก (Inu O Kau To Iu Koto) (2011)

Yamato Nadeshiko Shichi Henge (2010)

คอนเซ็ปต์รักของสาวครีเอทีฟ (Sapuri) (2006)

โนบุตะ เปลี่ยนสาวเห่ยเป็นสาวฮอต Nobuta wo Produce (2005)

ฤทธิ์หมัดเสือหิว (1 Pound no Fukuin) (2008)

ลูกสาวเจ้าพ่อขอเป็นครู 2 (Gokusen 2) (2005)

Tatta Hitotsu No Koi (Just One Love) (2006)

Rescue (2009)

คลับจอมยุ่งกับคดีพิสดาร (Yukan Club) (2007)

วุ่นรักสาวออฟฟิศ (Anego) (2005)

ป๊ะป๋าขา หนูอยากแต่งงาน (Hanayome to Papa) (2007)

DREAM BOYS

คู่มือสำหรับมือใหม่หัดชอบ KAT-TUN

KAME CAMERA VOL.17 "การแข่งขัน"

KAME CAMERA VOL.17 "การแข่งขัน"

KAME CAMERA
อะไรคือภาพจากก้นบึ้งของหัวใจที่เลนส์ของคาเมนาชิ คาซึยะสะท้อนออกมา?

Translation credit :

JP->En by iside89 http://iside89.livejournal.com/79645.html

En->TH by kattunthailand

Vol.17 勝負 - แมตช์,การแข่งขัน

「ไม่เป็นไรหรอกที่ไม่ได้ชนะไปซะทุกเกม  มากกว่าแข่งขันกับใครสักคน ผมแค่อยากได้ท้าทายตัวเองอย่างต่อเนื่อง」

พระเอกหลักของการขว้างลูกเปิดสนามที่แมชต์เปิดสนามการแข่งขันเมเจอร์ลีกพรีซีซั่นเกม! ในช่วงเวลาวิกฤตนั้น ผมเกิดประหม่าและบอลก็เลยพลาดไปค่อนข้างเยอะเลย (หัวเราะ)  แม้ว่าเป็นแบทเทอร์ที่เป็นนักกีฬา นักกีฬาเจไมล์ วีคส์ ก็มีร่างเล็ก แต่เขาก็มีแรงจากทั้งร่างกายและจิตวิญญาณที่ทำให้เขาสู้ศึกเมเจอร์ลีกได้  เขาเจ๋งมากเลยครับ

ช่วงอยู่ประถม ผมมีเรื่องชกต่อยกับเพื่อนร่วมชั้นแล้วผมชนะ ดังนั้นก็เลยให้เขามารับผมที่บ้านด้วยจักรยานของเขา (หัวเราะ)   ผมจึงถูกดุจากพ่อแม่ของเพื่อนคนนั้น แต่ผมก็ชนะอ่ะ!  ผมคิด "นี่มันเรื่องปกติของโลกของผู้ชายใช่มั้ยล่ะ?"  เพราะว่าครอบครัวคาเมนาชิเป็นพวกเราพี่น้องผู้ชาย 4 คน เรื่องชกต่อยเลยเป็นอะไรที่เจอประจำทุกวัน  ยิ่งไปกว่านั้น พี่ชายของผมร่างใหญ่มา ผมเลยแพ้ตลอด ดังนั้นผมเลยถูกบังคับให้ต้องทำอะไรให้พวกเขาตลอด (หัวเราะ)  ช่วงนั้นผมเลยได้เรียนรู้ว่ามันมี "การต่อสู้ที่ไม่สามารถเอาชนะได้"  ดังนั้นผมเลยเรียนรู้ว่ามันไม่จำเป็นที่จะต้องชนะในทุกการแข่งกันและบางทีผมเลยเริ่มที่จะรับอาสาแต่การแข่งขันที่ผมสามารถเอาชนะได้ (หัวเราะ)

ยกตัวอย่างเช่น ถ้าคู่แข่งเรื่องรักเมื่อไหร่  ผมจะเป็นคนที่จะยอมแพ้ก่อนเลย  ถ้าคู่แข่งเป็นเพื่อน มันยิ่งไม่ต้องคิดเลยว่าผมจะโลภแล้วเริ่มแข่งขันกับเขา   ไม่ใช่ว่านี่เป็นความสุภาพ แต่ผมว่ามันเป็นสไตล์ของการกีฬาของผม  บางทีอะไรแบบยิ่งไปกว่าการดึงรั้งสาวแบบไม่คำนึงถึงเหตุผล ผมมักจะวางแผนล้มเลิกตั้งแต่ก่อนรู้ว่าเธออยู่นี่แล้ว (=เธอเลือกผมแล้ว)   บางทีจริงๆผมเป็นพวกไม่ยุติธรรมเลยล่ะนะ (หัวเราะ)

แม้แต่ในที่ทำงาน ยิ่งไปกว่าการอยู่แถวหน้าและเอาแต่พูด "ผม, ผม!" ผมคิดว่าอุดมคติเลยคือสามารถสร้างบรรยากาศ(ดีๆ)ในที่นั้นๆไม่ว่าจะเป็นที่ไหน

แน่นอนว่าผมน่ะเกลียดการพ่ายแพ้  ขนาดที่ซาวน่า ผมก็ยังมีการแข่งขันเล็กๆอย่างลับๆแบบ "ผมจะไม่ออกก่อนอีกคนที่นั่งข้างๆนี้หรอกน่า!!” (หัวเราะ)   เมื่อผมได้รับอนุญาตให้เข้าร่วมการเทรนของทีมเบสบอลอาชีพ ผมตัดสินใจว่าจะทำตามตารางฝึกเดียวกันกับที่ผู้เล่นในทีมทำให้จงได้   มันเป็นการแข่งขันที่จำเป็นด้วย เพื่อที่จะแสดงให้นักกีฬาที่ผมไปเก็บข้อมูลว่าผมรับผิดชอบในส่วนของผมอย่างจริงจัง   ผมคิดว่าสิ่งที่สำคัญที่สุดคือการเอาชนะการแข่งขันกับตัวเอง  ไม่ใช่ว่าแข่งขันกับใครหรอกครับ?

ผมไม่เล่นการพนัน แต่ชีวิตผมเป็นการพนันอยู่แล้ว!

เรทติ้งผู้ชม, ยอดขาย, อันดับความโด่งดัง และอื่นๆ… ถ้าคุณอยู่ในโลกนี้ก็มักเลี่ยงไม่ได้ที่ต้องไปอยู่ในการแข่งขันเปรียบเทียบ ตอนที่ผมอายุประมาณ 20 ปี ผมให้ความสำคัญกับ มันแบบเป็นทุกสิ่งทุกอย่างเลยนะ และผมก็ต้องรับมือกับความสุขและความสิ้นหวังกลับไปกลับมาอยู่อย่างต่อเนื่อง ถ้าหากเรทติ้งละครที่แสดงนำมันแย่ ผมก็จะหดหู่ใจสุดๆ จะพูดแบบ "เป็นความผิดของผมเอง ไม่มีหน้าไปพบใครอีกแล้ว” แต่รู้มั้ย เมื่อผ่านประสบการณ์ทั้งช่วงเวลาดีๆและร้ายๆ ผมก็เริ่มหยุดไม่ให้ตัวเลขพวกนี้มาควบคุม เริ่มสามารถคิดได้ว่าแมตช์ที่แท้จริงมันเป็นอย่างอื่นต่างหาก

แน่นอนว่า "ตัวเลข" สำคัญ  ผมเกลียดการเบนสายตาจากผลที่แย่ๆแล้วไปเลียแผลใจกับพวกเพื่อนสนิทจริงๆ  ผมอยากจะก้าวรุดหน้าไปเรื่อยๆหลังจากยอมรับโดยสดุดีกับผลที่ออกมาไม่ว่าผลจะเป็นอย่างไร  แต่การแข่งขันที่แท้จริงไม่ใช่เรื่องนั้นเลย  ผมเชื่อว่าสิ่งสำคัญคือการที่ผมสามารถนำการทำงานศิลปะชิ้นนั้นๆ การพบกับสต๊าฟ และนักแสดงร่วม ไปก่อให้เกิดหนทางที่ผมจะสามารถพัฒนาเจริญเติบโตได้   แม้ว่าตัวเลขจะดี แต่ถ้าบรรยากาศในกองถ่ายแย่ ผมก็ไม่สามารถเรียกมันว่าชัยชนะได้  ในทางตรงกันข้าม แม้ว่าตัวเลขจะแย่ แต่ถ้างานนั้นสามารถพัฒนาได้อย่างต่อเนื่องจนกระทั่งจบโดยไม่มีการยอมแพ้ นี่จะเป็นเชื่อมไปสู่สิ่งที่จะตามมาภายหลังได้แน่นอน  การพ่ายแพ้ที่เชื่อมไปอยู่สิ่งต่อมาได้นี่ล่ะเป็นชัยชนะ

ในกรณีของผม ผมคิดว่าชีวิตผมนี่เป็นการพนันนะ (หัวเราะ)  เพราะว่าผมจะไม่เข้าใจหากไม่ได้ลองลงมือทำ ผมเลยกระโจนเข้าไปในอะไรก็ตามที่ทำให้ผมสนใจด้วยสัญชาติญาณเลย  ถ้าพบว่าผมชอบมันมากๆ แม้ว่ามันแพงอย่างงี่เง่าถึงระดับมากกว่าระดับของผม ผมก็จะเริ่มยึดมั่นในการพยายามที่จะซื้อมันให้ได้   ตอนผมอายุ 18 ปี มีรถที่ผมอยากได้มากๆ แต่มันมีเลข 0 เยอะเกินไป 1 หลัก(ที่ผมจะซื้อได้) มันเจ็บปวดครับ  พอจอห์นนี่ซังบอกว่า "ก็ซื้อสิ" ผมเลยเริ่มเก็บเงินด้วยกำลังทั้งหมดที่มี  ผมยังเป็นเด็กหน้าใหม่อยู่เลย  มันเป็นช่วงประมาณ “Nobuta wo produce”! (หัวเราะ) แต่การพนันนั้นมันกลายเป็นแรงผลักดันและทำให้ผมสามารถคิดได้ว่า"จงกลายเป็นผู้ชายที่เหมาะกับรถคันนี้ จงทำให้ดีที่สุดในการทำงาน!”… ต่อจากนี้ไปด้วยเหมือนกัน  มากกว่าการปะทะกับใคร ผมอยากจะท้าทายตัวเองอย่างต่อเนื่อง และถ้าผมจะพนันละก็อยากจะพนันกับชีวิตจริงของตัวเองนี่ล่ะ

****************************
การสังเกตการณ์จุดยืนของคาเมะ

วันที่เราทำการสัมภาษณ์นี้เป็นไม่กี่วันหลังจากวันเกิดของคาเมนาชิคุง  "ผมยุ่งมากเลยครับปีนี้เลยไม่ได้ทำอะไรเลย...ปกติก็จะใช้เวลาในวันเกิดคนเดียว!”   ของขวัญของ Maquia เป็นชูชิตกแต่งเป็นเค้ก  จริงๆแล้วเมื่อเขาได้รู้ว่ามันนำมาจากร้านซูชิที่ฟุกุโอกะ  เขาเลยพูดว่า "คิดถึงว่ามันต้องเดินทางมากมายกว่าจะมาถึงผมแล้ว ซึ้งใจมากเลยครับ"  ขณะที่รับประทานเค้กซูชิ เขาพูดเบาๆบ่อยครั้งว่า "อายุ 26…?”  "มันครึ่งหลังของช่วงอายุเลขสองของผมแล้ว ผมกลับมีความรู้สึกว่าของจริงมันเริ่มต้นตั้งแต่จากนี้ไปนี่ล่ะ (หัวเราะ)"

โดย Maquia

free counters

Tags : member: kamenashi

ความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

* *

 

*

view

 หน้าแรก

 บทความ

 Links

 เว็บบอร์ด

 Forum

view